Sobota pod znakiem wycieczki do:

* Oczyszczalni ścieków i termicznego przetwarzania odpadów w Fordonie

* Wycieczka do „Muny”, gdzie testowano rakiety V-1             

Przed nami kolejna wycieczka w cyklu „Bydgoszcz za zamkniętymi drzwiami”. Organizowana przez Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy wespół z Miejskimi Wodociągami i Kanalizacją Spółka z o.o. w Bydgoszczy oraz Wydziałem Kultury i Współpracy z Zagranicą  Urzędu Miasta. Tym razem  zobaczymy rzeczy na co dzień niedostępne lub nawet pilnie strzeżone.           

Skorzystamy z ogromnej życzliwości Miejskich Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w Bydgoszczy, które umożliwią zwiedzenie swojej rozbudowanej i zmodernizowanej za środki unijne oczyszczalni ścieków  dla Bydgoszczy i okolicznych gmin zlokalizowanej w  rejonie  ul. Wyzwolenia w Fordonie. Będzie okazja do zapoznania się z nowoczesną technologią, która przekształca ścieki w krystaliczną wodę. Zobaczymy także nowoczesny zakład termicznego  przekształcania odpadów. W sumie ponad dwie godziny  zwiedzania pod fachowym okiem specjalistów.              

Udamy się też szlakiem  hitlerowskiej Luftamunitionsanstalt 1/II Bromberg nazywanej też  Luftmuna lub „Muna” na Osowej Górze. Znajdowała się tam ściśle tajna produkcja  amunicji  do pistoletów i karabinów. Ba, w 1944 roku próbowano tu  rakiety V-1. Pozostałościami są m.in. zakopane w ziemi  betonowe schrony i cmentarzysko testowanych pocisków. W 1945 roku wyposażenie fabryki zostało zdemontowane i wywiezione przez Rosjan. Prawdopodobnie  podczas zwiedzania pojawią się grupy rekonstrukcji historycznej w mundurach niemieckich i rosyjskich.           

Wycieczka odbędzie się w najbliższą sobotę, 6 listopada 2010 roku. Ponieważ liczba miejsc jest ograniczona, obowiązują zapisy w siedzibie TMMB przy ul. Jezuickiej 4, osobiście lub telefonicznie 52/322-51-96 w godzinach 9.00 do 15.00 do piątku włącznie.  

Pięknie dziękujemy wszystkim, którzy w ubr. podarowali Towarzystwu Miłośników Miasta Bydgoszczy 1 proc. od podatku należnego Urzędowi Skarbowemu. Działamy społecznie, więc środki te w całości przeznaczyliśmy na działalność statutową. Mamy tu na myśli m.in. organizację konkursów, imprez, wycieczek, ochronę dziedzictwa kulturowego miasta i wydawnictwa.<

Możecie Państwo wspomóc naszą bezinteresowną działalność także w tym roku.
Wystarczy w odpowiednich formularzach  PIT:  PIT -36 punkt „O”, PIT 36L punkt „N” pozycja 105-107, PIT 37 punkt „H” pozycja 124-126, PIT 38 punkt „G” pozycja 58-60 wpisać  Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy oraz nasz numer KRS: KRS 00000 85610.

Wypełniony i podpisany formularz dostarczamy do właściwego Urzędu Skarbowego osobiście lub listem poleconym   

Przekazanie nam 1 proc. od podatku nie ma żadnego wpływu na zwrot należnej Państwu nadpłaty, czy dopłatę podatku fiskusowi.  

 

Dzięki uroczystościom towarzyszącym nadaniu imienia Rudolfa Modrzejewskiego Mostowi Fordońskiemu o Bydgoszczy i międzynarodowemu sympozjum „Mosty – Tradycja-Nowoczesność” głośno o Bydgoszczy  na świecie.   

Image

Z inicjatywą nadania imienia Rudolfa Modrzejewskiego Mostowi Fordońskiemu wystąpiła Rada Inżynierów Polskich w Ameryce Północnej. Realizacją pomysłu zajęło się Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy wespół z Firmą GOTOWSKI Budownictwo Komunikacyjne i Przemysłowe Sp. z o.o. , Uniwersytetem Technologiczno-Przyrodniczym  im. Jana i Jędrzeja Śniadeckich  w Bydgoszczy, Oddziałem Pomorsko-Kujawskim  Związku Mostowców  Rzeczypospolitej Polskiej w Bydgoszczy, Urzędem Miasta Bydgoszczy i Gminą Dąbrowa Chełmińska. 

Podczas otwarcia prezes TMMB Jerzy Derenda powiedział, że ta uroczystość ma dwóch bohaterów: Rudolfa Modrzejewskiego i Most Fordoński. Odczytał też fragment spisanych na gorąco wrażeń towarzyszących przygotowaniom do uroczystości:   Było to jedno z naszych roboczych spotkań poświęconych Bydgoszczy. W pewnej chwili Marek Gotowski zapytał mnie, co sądzę o propozycji nadania Mostowi Fordońskiemu imienia Rudolfa Modrzejewskiego.

Odpowiedziałem bez namysłu „Wspaniały pomysł”. Po plecach przebiegł mi dreszcz. Przepiękny bydgoski most nad Wisłą, nareszcie może mieć patrona. I to jakiego! Rudolf Modrzejewski, to po prostu geniusz amerykańskich konstrukcji mostowych. Do tego rodowity Polak, syn  wspaniałej polskiej aktorki Heleny Modrzejewskiej, który daleko, który het za oceanem, budował dobre imię Polski. Ba, gdyby nie został konstruktorem mostów pewnie byłby genialnym muzykiem. Do tego wszystkiego rówieśnik i przyjaciel Ignacego Jana Paderewskiego, którego imię nosi Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy, mieście oddychającym muzyką. Kiedy zaczynamy? Zapytałem. 

Marek Gotowski przedkłada czyny nad słowa. Wykręcił numer telefonu do Rysia Ciskowskiego z Rady Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej i powiedział. „Robimy. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy jest za. Podrzuć pismo o pilotowanie propozycji”.

I tak to się zaczęło. Ciężka praca nad przygotowaniem uroczystości trwała prawie rok. Ale niczego nie żałuję. Chciałbym  jeszcze wiele razy móc pracować z tak wspaniałymi ludźmi jak: Marek Gotowski, Jasiu Siuda, prof. Adam Podhorecki i prof. Andrzej Nowak zza oceanu.

Image

Obecny na uroczystości wiceminister infrastruktury Z. Rapciak z uznaniem mówił o bydgoskiej inicjatywie i o patronie Mostu Fordońskiego. Wiceminister zaskoczył zebranych dogłębną znajomością życia i twórczości R. Modrzejewskiego. Obecność wiceministra Z. Rapciaka  wykorzystał prezydent Bydgoszczy Konstanty Dombrowicz, który zaprosił gościa na objazd proponowanej trasy S5 przez Bydgoszcz. 

Prasa odnotowała, że ze strony Rapciaka  żadne deklaracje nie padły, choć podkreślał, że ostatecznej decyzji w sprawie trasy jeszcze nie ma: Musimy pamiętać, że w pięć, siedem lat po wybudowaniu przejścia przez miasto i tak trzeba będzie stworzyć obwodnicę. A potem odpowiedzieć  sobie na pytanie, czy mamy na to pieniądze. Zapewniam, że państwa argumenty przekażę nowemu dyrektorowi  Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Austostrad. 

Piotr Całbecki, Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego powiedział, że jest dumny z faktu nadania imienia Rudolfa Modrzejewskiego właśnie mostowi w regionie kujawsko-pomorskim. Bo choć R. Modrzejewski zbudował dziesiątki mostów, żaden do tej pory nie nosił jego imienia. 

Autor projektu tablicy z pylonem Marek Rona powiedział skromnie jedno zdanie: „Jestem szczęśliwy, że mogłem wyrzeźbić  podobiznę Rudolfa Modrzejewskiego”. 

W uroczystościach uczestniczyła liczna grupa profesorów ze Stanów Zjednoczonych. Niektórzy  byli w Bydgoszczy pierwszy raz. W tej grupie znajdowali się m.in. prof. Dennis Mertz, (University od Delavare), który przez wiele lat był pracownikiem firmy Modjeski & Masters założonej przez R. Modrzejewskiego, prof. Bruce Ellingwood (Georgia Institute of Technology), członek Akademii Nauk USA, prof. Gary Fry i prof.  Laurence Rillet (Texas A& M University). Byli oczarowani Polską. Wielokrotnie podkreślali konieczność współpracy i wymiany doświadczeń z polskimi inżynierami  konstrukcji mostowych.  

Odsłonięto ekspozycję „Rudolf Modrzejewski – twórca mostów w Ameryce” (koncepcja i scenariusz  wystawy: Iwona Stefaniak  we współpracy  z Peterem J. Obstem z Filadelfii)  wypożyczoną z Muzeum im. Kazimierza Pułaskiego w Warce. Złożyło się na nią  ponad 70 fotografii  formatu 100 na 70 cm, około 40 formatu 70 na 50 cm oraz tzw. Gabinet Rudolfa Modrzejewskiego (meble i eksponaty wystroju wnętrza).

Wielu dziennikarzy pytało, dlaczego na patrona Mostu Fordońskiego w Bydgoszczy wybraliśmy akurat Rudolfa Modrzejewskiego. Miejscowi dziennikarze  dziwili się, czemu nie jest to znany bydgoszczanin. Wtedy z uśmiechem odpowiadaliśmy, że w Bydgoszczy  patronami ulic, instytucji i obiektów  jest wielu wybitnych Polaków, choć nigdy w naszym mieście nie postawili nawet nogi. Wystarczy wspomnieć o  Henryku Sienkiewiczu czy Ignacym Janie Paderewskim. 

Problem w czym innym. W tym, aby  patronem został człowiek  wielki, sławny, z autorytetem. Bo Bydgoszcz z niesłychanie bogatą tradycją historyczną, od dawien dawna królewskie miasto, na takiego wielkiego patrona zasługuje. Rudolf Modrzejewski, był postacią niezwykłą. Jego imię budzi szacunek  nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale także w całej Europie. Zbudowane przez niego mosty były i są po dzień  wybitnymi konstrukcjami i jednocześnie  arcydziełami sztuki. Czyż takie    nazwisko nie rozsławia Bydgoszczy najlepiej? 

W dodatku Rudolf Modrzejewski uwielbiał muzykę. Powiadają nawet, że gdyby  nie  budował mostów, zostałby genialnym kompozytorem. Był rówieśnikiem i przyjacielem Ignacego Jana Paderewskiego, którego imię nosi Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy. W Polsce mówi się, że Bydgoszcz oddycha muzyką.  Nasze miasto ma jedyną w kraju unikatową dzielnicę muzyczną grupującą  Filharmonię Pomorską, Akademię Muzyczną, domy studenckie, Państwowy Zespół Szkół Muzycznych im. Artura Rubinsteina i Operę Nova. W przepięknym parku im. Jana Kochanowskiego wokół Filharmonii Pomorskiej znajdują się rzeźby wybitnych kompozytorów i muzyków. Czyż to nie piękne, że imię Rudolfa Modrzejewskiego nie tylko ze względu na jego genialne konstrukcje, ale też największą prywatną pasję życia  - muzykę trafiło do Bydgoszczy?  

Dlatego dla mnie od początku było oczywiste, że taki patron jest skarbem i należy się tylko cieszyć z pomysłu, jaki wysunęła Rada Inżynierów Polskich w Ameryce Północnej, a potem  realizowało go z dużym poświęceniem także Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. 

Image

Niestety, przeważnie jest tak, że to,  co piękne rodzi się w bólach. O ile bowiem Rada Gminy Dąbrowa Chełmińska (na jej terenie znajduje się znaczna część Mostu Fordońskiego) podjęła stosowną uchwałę już 10 sierpnia 2007 roku, o tyle Rada Miasta Bydgoszczy  27 września 2007 roku  odrzuciła nasz wniosek w tej sprawie. Dopiero w drugim podejściu, po szczegółowych informacjach i licznych rozmowach z radnymi, poskutkowały nasze argumenty. 24 października Rada Miasta Bydgoszczy również uchwaliła nadanie Mostowi Fordońskiemu imienia Rudolfa Modrzejewskiego. 

 Mamy teraz jako organizatorzy szczególną satysfakcję. Patronat nad bydgoskimi uroczystościami objęła Pani Maria Kaczyńska, małżonka Prezydenta RP, a obecny był wiceminister infrastruktury Zbigniew Rapciak. W sumie w Bydgoszczy gościło ponad 200 przedstawicieli świata polityki i nauki z całego kraju i zagranicy, w tym najliczniejsza grupa profesorów amerykańskich uczelni.  

Po zakończeniu uroczystości prof. Andrzej S. Nowak zastępca dyrektora do spraw naukowych  Rady Polskich Inżynierów w Ameryce Północnej  nazwał ją  imprezą „wysokiej rangi” i napisał: „Przed wyjazdem  do Bydgoszczy odwiedziliśmy Warszawę i Kraków. Jednak udział  w uroczystości nadania imienia  Rudolfa Modrzejewskiego Mostowi Fordońskiemu  i Sympozjum na temat mostów  były najważniejszą częścią programu. Moi koledzy są oczarowani Polską i bardzo zainteresowani współpraca naukową i dalszymi kontaktami.” Natomiast dr. Jano S. Płachta z Chicago,  znawca biografii Rudolfa Modrzejewskiego, powiedział: „Była to moja pierwsza  wizyta w Bydgoszczy i muszę szczerze przyznać, że  pozostanie długo w mojej pamięci”. 

Image

3 czerwca br. podczas kolejnego pobytu w Bydgoszczy prof. Andrzej S. Nowak kontynuował rozmowy w sprawie dalszej współpracy z naukowcami ze Stanów Zjednoczonych. Padła propozycja, by Międzynarodowe Sympozjum Naukowo-Techniczne „Mosty – tradycja i nowoczesność” odbywało się pod patronatem Rudolfa Modrzejewskiego  i dotyczyło praktycznych rozwiązań w dziedzinie konstrukcji mostowych.  

Zdaniem naszych, gości Bydgoszcz ma  wszelkie dane ku temu,  aby  podczas organizowanego co dwa lata sympozjum mostowego stać się  krajowym centrum tego typu.

1 czerwca 2008 roku zmarł Kalikst Piechocki członek Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy, któremu nasze Stowarzyszenie za wybitne zasługi, zwłaszcza popularyzowanie dziejów miasta i jego historii, przyznało w 1990 roku godność Honorowego Członka. 

Image

Kalikst Piechocki urodził się 8 lipca 1924 roku w Żninie. Szkołę powszechną ukończył w 1938 roku w Bydgoszczy, gdzie zamieszkał z rodzicami. Działał w Towarzystwie Wioślarskim „Gryf”. W 1940 roku został przez niemieckiego okupanta wywieziony na przymusowe roboty i wcielony do armii niemieckiej, z której zdezerterował. Trafił do francuskiego ruchu oporu, a następnie Wojska Polskiego we Włoszech. Otrzymał przydział do armii gen. Władysława Andersa (2 Korpus Wojska Polskiego, 11 Wołyński Baon Strzelców 4 Wołyńskiej Brygady Piechoty 5 Kresowej Dywizji Piechoty). Przyjął nazwisko Roman Dalski. Jako żołnierz 2 Korpusu Wojska Polskiego walczył z bronią w ręku o wyzwolenie Bolonii we Włoszech. W 1945 roku ukończył szkołę podoficerską 4 Wołyńskiej Brygady Piechoty z drugą lokatą. Po rozwiązaniu 2 Korpusu trafił do Liverpoolu. 12 maja 1947 roku przybył z Anglii do Polski, do Gdańska. Stamtąd przeniósł się do Szczecina, gdzie ukończył gimnazjum i liceum im. Henryka Pobożnego. 

W Bydgoszczy znalazł się ponownie w 1950 roku. Pracował w księgowości najpierw w  Przemyśle Terenowym, a następnie  w Zakładach Urządzeń Okrętowych „Famor”. 1 lipca 1982 roku przeszedł na emeryturę. Mimo to działał dalej z ogromnym poświęceniem w licznych organizacjach i Stowarzyszeniach. Przede wszystkim w Towarzystwie Miłośników Miasta Bydgoszczy, do którego wstąpił w 1980 roku. Był bibliofilem, kolekcjonerem „bydgostianów” i pamiątek z okresu 2 wojny światowej. Pisał na łamach bydgoskiej prasy artykuły poświęcone Bydgoszczy. Były to materiały nadzwyczaj rzetelne i starannie opracowane. Pisał kilka pamiętników dokumentujących codzienne życie Bydgoszczy. Był wzorem społecznego zaangażowania i postaw budujących umiłowanie swego miasta. Miał odwagę zakładać mundur WP z Armii gen. W. Andersa i uczestniczyć w uroczystościach w latach 50-60-tych minionego stulecia. 

Był społecznikiem wielkiej miary. Działał nie tylko w Towarzystwie Miłośników Miasta Bydgoszczy, ale także w Bydgoskim Towarzystwie Heraldyczno-Genealogicznym, Bydgoskim Towarzystwie Wioślarskim, Towarzystwie Przyjaciół Pomorskiego Muzeum Wojskowego, Światowym Związku Bydgoszczan, Stowarzyszeniu Byłych Żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Polskim Towarzystwie Ekonomicznym  i Stowarzyszeniu Księgowych w Polsce. Działał w ZHP z Ryszardem Kaczorowskim, byłym prezydentem RP na uchodźstwie. 

Swój mundur jako por. rezerwy i odznaczenia wojskowe przekazał Pomorskiemu Muzeum Wojskowemu w Bydgoszczy.

Powered by JS Network Solutions