Urząd Marszałkowski w Toruniu wyspecjalizował się w podcinaniu instytucji wojewódzkich znajdujących się w Bydgoszczy. Marszałek próbuje udowodnić, że źle działają, po to, by  przenosić je do Torunia.

             Dotyczy to również  Zarządu Dróg Wojewódzkich w Bydgoszczy, gdzie pod wymyślonym na poczekaniu powodem odwołano dyrektora Kazimierza Chojnackiego po to, by obsadzić stanowisko kimś z Toruniu, a następnie przenieść instytucję jeśli nie do samego Torunia, to do  Przysieka pod Toruniem.

            Jak na razie wszystko się potwierdza. W miejsce odwołanego  28 lipca br. dyrektora Kazimierza Chojnackiego z Bydgoszczy,  pełniącym obowiązki został  Janusz Czajkowski, dyrektor Departamentu Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego w Toruniu, były dyrektor  Miejskiego Zarządu Dróg z Torunia. Teraz trzeba tylko poczekać na kolejny krok marszałka z Torunia.

            Decyzja ta zaskoczyła opinię publiczną. W obronie dyrektora stanęli pracownicy Zarządu Dróg Wojewódzkich w Bydgoszczy, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji RP Oddział w Bydgoszczy oraz przedsiębiorcy drogowi  województwa kujawsko-pomorskiego. Jak twierdzą, dyrektor Kazimierz Chojnacki był na swoim stanowisku profesjonalistą w każdym calu „dysponował wszelkimi uprawnieniami budowlanymi, wiele lat pełnił funkcję eksperta Urzędu Marszałkowskiego, wygłaszał liczne publikacje na konferencjach branżowych, cechowała go inicjatywa i przedsiębiorczość”. Mówiło się, że wyprowadził drogi z zapaści. Są przekonani, że w tym wszystkim kryje się drugie dno. Chodzi o to, by sprawnie działającą machinę instytucji drogowych w Bydgoszczy rozwalić,  wyjmując z niej poszczególne tryby. Na pierwszy ogień poszedł dyrektor K. Chojnacki, jako człowiek nie pasujący do marszałkowskiego układu.

            Pretekstem do ataku  na dyrektora Kazimierza Chojnackiego było zastosowanie „na nieomal półkilometrowym odcinku zamiast trwałej podbudowy granitowej, podbudowy wapiennej”. Tak naprawdę chodziło o niespełna  jeden tysiąc ton mieszanki wapienno-żwirowej wbudowanej we fragment pobocza, o szerokości 1 m, czyli 1/6  część jezdni, po której ruch odbywa się sporadycznie (nota bene wymieniony w ramach poprawki). Ponadto fakt ten aprobował, bez  zastrzeżeń, sprawujący nadzór nad inwestycją  dyrektor Departamentu Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego Janusz Czajkowski, były dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w Toruniu, obecnie p.o. dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w Bydgoszczy.

            Dziwne, że biorąc pod uwagę wielkości  zastosowanej podbudowy wapiennej z równą gorliwością marszałek Całbecki nie zareagował na wielokrotnie większe  „fuszerki”: m.in. 160 tys. ton  mieszanki wapienno-żwirowej wbudowanej w obwodnicę Torunia i 60 tys. ton  w obwodnicę Szubina i wiele ton  w Stryszku. Dlaczego dyrektorowi Departamentu Infrastruktury Urzędu Marszałkowskiego nie spadł włos z głowy, wręcz przeciwnie doczekał się awansu. Zresztą za te fuszerki marszałek Całbecki nie ma zamiaru zdejmować nikogo.

„Prawidłowo wykonane roboty zapewnią dobrą jakość  podbudowy z każdego typu skały” – Wacław Michalski, dyrektor departamentu technologii Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.

            „Zły budowlaniec jest w stanie zmarnować najlepszy materiał i odwrotnie, dobry specjalista stworzyć może dobrą jakość  z niczego. Granity zastosowane w wielu przypadkach są też niekorzystne” – Aleksander Kabziński, prezes Polskiego Związku Pracodawców, Producentów Kruszyw w Kielcach.

            W konkluzji swego stanowiska prezes Aleksander Kabziński pisze, że jest zaskoczony nieznajomością prawa  przez urzędników marszałkowskich i dodaje: „Gdyby przebudowa drogi  w okolicy Barcina została zbudowana z granitu, a nie z wapienia, to byłoby to kuriozum na skalę dostarczania soli do kopalni w Kłodawie. (...) Mamy nadzieję, że powodem odwołania Pana Kazimierza Chojnackiego nie było jego prawidłowe rozumienie  prawa polskiego i unijnego, a jedynie inne uchybienie wskazane w dalszej części artykułu...”

            Uchybienia przypominające szukanie dziury w całym (patrz oficjalna strona Urzędu Marszałkowskiego w Toruniu, www.kujawsko-pomorskie.pl).

             A swoją drogą w państwie prawa żaden urzędnik, obojętnie państwowy czy samorządowy, nie może uprawiać samowoli. Województwo nie jest prywatnym folwarkiem jednej osoby. Stanowi wspólne dobro  nas wszystkich. Jeśli więc dzieje się źle, do akcji powinny wkroczyć organy powołane do kontroli  uczciwości i legalności działań. Nikt nie jest ponad prawem.

             Ponieważ przebieg zdarzenia został przedstawiony niekiedy w sposób tendencyjny, niepełny  i ogólnikowy, do naszego pisma dołączamy stanowiska: Polskiego Związku Pracodawców  Producentów Kruszyw w Kielcach, dyrektora Kazimierza Chojnackiego oraz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji RP Oddział w Bydgoszczy. Uważamy bowiem, że każdy człowiek ma prawo do uczciwej obrony.   

Załączniki - pisma / kliknij i otwórz /

Sprostowanie 

Polski Związek Pracodawców i Producentów Kruszyw 

Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji RP Odział w Bydgoszczy

„Kochać przeszłość dla przyszłości”

   W tym roku Towarzystwo Przyjaciół Nałęczowa obchodzi swoje 100-lecie. Z tej okazji w dniach 20-21 czerwca 2009 roku odbyła się  konferencja  jubileuszowa  ruchu regionalnego na Lubelszczyźnie. Uczestniczyli w niej również przedstawiciele Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy, najstarszego stowarzyszenia miłośników miast w Polsce.

   Przypomnijmy, że Towarzystwo Przyjaciół Nałęczowa  powstało już w 1909 roku. Jednym z jego założycieli był wielki polski pisarz Stefan Żeromski. Od wielu lat  nieprzerwanie prezesem  TPN jest człowiek-instytucja  Halina Bukowska, polonistka, autorka licznych artykułów na temat tradycji i współczesności miasta, szefowa Muzeum B. Prusa. Trudno zliczyć mnogość inicjatyw, którymi TPN  wzbogaciło  swój region. Zobaczyć to można na specjalnej ekspozycji plenerowej w drodze do parku zdrojowego. Jedną z nich są np. Majówki z Prusem i inne imprezy kulturalne, ratowanie zabytków,  obrona miasta przed natrętnie wciskającą się nowoczesnością zagrażającą historycznemu pięknu  kurortu. Nic dziwnego, że  TPN zostało przez ministra kultury wyróżnione   medalem  Zasłużony w Kulturze „Gloria Artis”.

    Podczas uroczystości jubileuszowych w Nałęczowie działaczy-regionalistów uhonorowano  odznaczeniami .i nagrodami. Także  Jerzy Derenda, prezes Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy i dr Ewa Puls z Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, przewodnicząca sekcji Młodzieżowej TMMB wraz z serdecznymi gratulacjami przywieźli do Nałęczowa cząstkę Bydgoszczy, stolicy współczesnych Kujaw.  Pani prezes Halina Bukowska otrzymała obraz przedstawiający fragment Bydgoszczy i album „Piękna stara Bydgoszcz”,  Jan Anatol Omelaniuk, przewodniczący Rady Krajowej  Ruchu Stowarzyszeń Regionalnych  Rzeczypospolitej Polskiej, i  prof. zw. dr hab. Sławomir Partycki, przewodniczący  Wojewódzkiej Rady  Towarzystw Regionalnych w Lublinie – bydgoskie grafiki.

    Goście uroczystości jubileuszowych uczestniczyli w licznych spotkaniach, m.in. z bardzo życzliwymi władzami województwa i regionu, w tym marszałkiem  Krzysztofem Grabczukiem. Towarzyszyły im dyskusje  na temat roli i rangi ruchu regionalnego w Polsce. Najważniejsza była jednak konferencja z referatami problemowymi. Warto zwrócić uwagę na wystąpienie  „Etos ruchu regionalnego”  prof. zw. dr hab. Leona Dyczewskiego z Katolickiego Uniwersytetu  Lubelskiego im.  Jana Pawła II.

  Podstawowym przesłaniem regionalistów – mówił profesor Dyczewski -  jest hasło „Kochać  przeszłość dla przyszłości.” Nie ulega wątpliwości, że etos regionalistów  budowany jest przez pozytywne oceny społeczne. Wyrasta  z dogłębnej znajomości  środowisk lokalnych, rozbudzania miłości i szacunku dla tego, co w przestrzeni zamieszkania jest najcenniejsze, wydobywania na światło dzienne tego, co skrywane jest pod  warstwą zapomnienia  i zaniedbania. Ogromną sztuką jest zwłaszcza umiejętność   gromadzenia dokumentacji na temat przeszłości w rodzinach i całych środowiskach (kolekcje, biblioteki rodzinne, kroniki, pamiętniki, fotografie – koniecznie z opisami ). To kopalnia wiedzy. Trzeba szerzyć przekonanie, że kultura rodzima, polska, wcale nie jest gorsza od innych. Tymczasem w Polsce panuje ostatnio moda na wielokulturowość, byle nie naszą. Profesor przywołał przykład z zagranicy, gdzie do jednego z teatrów przychodzi kilka pań ubranych w regionalne stroje i zajmują zawsze miejsca w pierwszych rzędach, po to by odświeżać regionalizm.

   Starannie należy jednak podchodzić do  ideologii tzw. małej Ojczyzny, która w żaden sposób nie powinna osłabiać ogólnonarodowego patriotyzmu.  

1.     Halina Bukowska, prezes Towarzystwa Przyjaciół Nałęczowa za chwilę otrzyma z rąk Jerzego Derendy, prezesa TMMB i dr Ewy Puls z UKW, album „Piękna stara Bydgoszcz”.

2. Życzenia wraz z grafiką Bydgoszczy dla   prof. Sławomira Partyckiego.

3.     Obraz przedstawiający fragment Bydgoszczy odebrał również  Anatol Jan Omelaniuk  z Wrocławia.

„Bydgoszcz za zamkniętymi drzwiami”  

Oko w oko z wojskiem   

           Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy wspólnie z Wydziałem Kultury i Współpracy z Zagranicą Urzędu Miasta  kontynuuje cykl wycieczek z serii „Bydgoszcz za zamkniętymi drzwiami”. Ich celem jest udowodnienie, że Bydgoszcz to ciekawe miasto bogate w zabytki, także te normalnie niedostępne, a nawet pilnie strzeżone.    

Tym razem proponujemy Państwu spotkanie z przebogatą tradycją wojskową naszego miasta. Bydgoszcz była od zarania dziejów warownym grodem  strzegącym wstępu do Polski, potem  potężnego garnizonu i siedziby Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Dziś w naszym mieście znajduje się wiele  instytucji  odgrywających niezwykle ważną rolę w strukturach wojskowych Polski i NATO.         

Przednią okazją do  spotkania się tymi tradycjami i współczesnością wojska będą uroczystości z okazji  Święta Wojska Polskiego oraz obchodów 90 rocznicy powstania Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy − w najbliższy czwartek, 13 sierpnia 2009 roku na terenie I Brygady Logistycznej im. Króla Kazimierza Wielkiego przy ul. Powstańców Warszawy  2. Tego dnia o godz. 11.00 w szpitalu garnizonowym przy ul. Bernardyńskiej odbędzie się Msza Święta.   Uczestnicy naszej wycieczki zobaczą na terenie I Brygady Logistycznej  uroczysty apel z kilkunastoma sztandarami wojskowymi, defiladę z udziałem orkiestry  reprezentacyjnej POW,  pododdziałów z 2 Pułku Komunikacyjnego  z Inowrocławia, 3 Pułku  Drogowo-Mostowego z Chełmna,  Kompanii Reprezentacyjnej Honorowej z I Brygady Logistycznej im. Króla Kazimierza Wielkiego, 3 pododdziałów  Batalionu I Brygady Logistycznej im. Króla Kazimierza Wielkiego, pododdziału 2 Bazy Lotniczej, wojskowych pojazdów historycznych  z okresu przedwojennego i wojny  w latach 1939-1945 z Pomorskiego Muzeum Wojskowego w Bydgoszczy, 2 współczesnych „skorpionów 3” (wozy bojowe służące podczas misji wojskowych za granicą). Defiladę  zakończy grupa 6 ułanów z armatą. Podczas pokazu przewidziano wystrzały armatnie z dawnej broni.        

     Zajrzymy też do sali Tradycji  I Brygady Logistycznej im. Króla Kazimierza Wielkiego na pokaz multimedialny o historii POW (1919-2009) oraz pokaz poświęcony I Brygadzie Logistycznej im. Króla Kazimierza Wielkiego. O historii wojska w Bydgoszczy opowie  płk. rez. Grzegorz Knasiak. Ba,  będzie okazja do spotkania się oko w oko z żołnierzami na pododdziałach i skorzystanie z innych atrakcji.      

       Ponieważ liczba miejsc jest ograniczona obowiązują zapisy (z numerem dowodu osobistego) w siedzibie Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy przy ul. Jezuickiej 4  w godzinach 9.00 do 15.00  do środy,12 sierpnia 2009 roku, tel. 052 322 51 96. Wycieczka odbędzie się wyjątkowo w najbliższy czwartek,  13 sierpnia 2009 roku. Uczestnicy, którzy wcześniej zapiszą się do udziału w wycieczce, zbiorą się o godz. 11.00 przed  siedzibą I Brygady Logistycznej im. Króla Kazimierza Wielkiego przy ul. Powstańców Warszawy 2, naprzeciwko X Wojskowego Szpitala Klinicznego.      

  *Gdzie wznosił toast Józef Piłsudski?  

 * Gdzie była siedziba jednej z pierwszych w Europie dyrekcji kolei?  

 * Perły wodociągowej architektury   

            Już w najbliższą sobotę, 8 sierpnia 2009 roku, odbędzie się  kolejna wycieczka z cieszącego się ogromnym zainteresowaniem cyklu „Bydgoszcz za zamkniętymi drzwiami” organizowana przez Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy oraz Wydział Kultury i Współpracy z Zagranicą Urzędu Miasta. Zgodnie z tradycją pokażemy  kolejne ciekawe miejsca i zabytki  normalnie niedostępne lub nawet pilnie strzeżone.        

     Tym razem zapraszamy Państwa do  tchnącego historią zabytkowego hotelu „Pod Orłem” Przedsiębiorstwa Hotelowego Majewicz  Sp. z o.o. przy ul. Gdańskiej 14. To najbardziej znany bydgoski hotel, w którym bywali najznamienitsi tego świata. Poznamy jego niezwykłą historię, zobaczymy, gdzie wznosił toast Marszałek Polski Józef Piłsudski, gdzie nocował wybitny pianista Arthur Rubinstein i gdzie  przygotowywała się do występu pierwsza dama polskiej piosenki Irena Santor. Galeria wybitnych gości hotelu obejmuje także gen. Józefa Hallera,  Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza, Jacka Kuronia, Aleksandra Kwaśniewskiego i wielu innych.        

     Zwiedzimy kolejną wspaniałą budowlę, siedzibę  byłej Królewskiej Dyrekcji dla Kolei Wschodniej przy ul. Dworcowej 63, z lat 1886-1889. Jerzy Pawłowski z Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy  opowie o  narodzinach tego jednego z pierwszych gmachów dyrekcji kolei w Europie, z którego zarządzano trakcją od Berlina po  Królewiec. Będzie także okazja do  zwiedzania wnętrza, m.in. efektownej klatki schodowej  z witrażami oraz  sali konferencyjnej.       

      Wreszcie zatrzymamy się przy gmachach świadczących o dynamicznym rozwoju gospodarki komunalnej towarzyszącemu postępującej industrializacji Bydgoszczy  w końcu XIX wieku. Mowa tu m.in. o budowie systemu zaopatrzenia miasta w wodę. Zajrzymy na ul. Gdańską 242 do przepięknych obiektów architektury przemysłowej, czyli starej stacji pomp, stacji uzdatniania wody i studni zbiorczej  z 1900 roku. Oczywiście, przy okazji obejrzymy współczesną stację uzdatniania wody  przy studniach głębinowych  wydobywających z ziemi  po 30 do 380 m sześc. wody na godzinę, a także przepompownię trzeciego stopnia. Na koniec posmakujemy najczystszej wody, już po uzdatnieniu, z kranów zainstalowanych przy ujęciu.  

Obejrzymy także perłę bydgoskiej architektury wodociągowej - Wieżę Ciśnień przy ul. Filareckiej 1.   

        A wszystko w sobotę, 8 sierpnia. Zbiórka chętnych na wycieczkę   o godz. 9.00 na schodach przed gmachem bydgoskiej Katedry przy ul. Farnej. Ponieważ liczba miejsc jest ograniczona, obowiązują zapisy w  siedzibie Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy przy ul. Jezuickiej 4, tel. 322 -51-96 w godzinach 9.00 do 15.00  do piątku włącznie.      

      Zapraszamy.                            

Na ratunek Kopernikowi 

             Pomniki są świadectwem naszego hołdu dla wybitnych postaci. Ale nie wystarczy odsłonięcie choćby najpiękniejszych postumentów. Trzeba o nie dbać i pielęgnować najbliższe otoczenie. Niestety, często zapominamy o pomnikach. I nie chodzi tu już o akty wandalizmu polegające na niszczeniu rzeźb, domalowywaniu postaciom wąsów itp., ale o zwykłe zapomnienie, które boli równie mocno.

            Mamy w Bydgoszczy wiele pięknych pomników, w tym nader ciekawe konstrukcje przestrzenne. Ale znaczna część znajduje się w opłakanym stanie. Należy do nich pomnik  Mikołaja Kopernika zlokalizowany,  między gmachami „Copernicanum” Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego  i VI Liceum Ogólnokształcącego, na skwerku przy ulicy imienia tego wielkiego astronoma. Kilkumetrowej wysokości (4,6m) konstrukcja wykonana z metalowych wiązek prętów i kątowników jest mocno skorodowana i niszczeje w zastraszającym tempie. Jeśli pomoc nie nadejdzie szybko, pomnikowi grozi zagłada.

            W dodatku otoczenie w żaden sposób nie przystaje do pomnika wybitnego astronoma. Z mizernego trawnika wyrasta nadgryziona zębem czasu, wyszarzała betonowa podstawa pomnika zasypana skorodowanymi odpryskami metalu. Ani jednej ścieżki wysypanej szlachetnym grysem. Żadnego akcentu mówiącego, że chodzi o postać M. Kopernika. A przecież wokół pomnika, w poziomie, mogłaby się znaleźć np. wizualizacja układu planet itp. Brakuje tabliczki mówiącej o postaci i twórcy dzieła. Dziwne, dlaczego do tej pory ten niewielki skwer jest bezimienny. Przecież aż się prosi by nosił imię Mikołaja Kopernika.

              Po odnowieniu pomnika i uporządkowaniu skweru, Bydgoszczy może przybyć jeszcze jeden piękny zakątek. Zwłaszcza, że położony w nadzwyczaj pięknym sąsiedztwie, bydgoskiej Dzielnicy Muzycznej w tym Filharmonii Pomorskiej i wypełnionego rzeźbami parku im. Jana Kochanowskiego, przy ciekawych gmachach „Copernicanum” i VI LO oraz niezwykle ciekawej Sielanki osiedla niczym ogród. Z tych względów pomnikiem interesuje się Zakład Teorii Literatury i Wiedzy o Sztuce Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.

             A pomnik dzieła Marii Wiśniewskiej (Marii Chudoba-Wiśniewskiej) z Poznania ze względu na swoją niezwykłą wciąż nowoczesną bryłę ma szansę stać się ambasadorem Bydgoszczy.

 Więcej o pomniku Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy pobierz

Poszanowanie tradycji jest jedną z największych wartości społecznych. Niestety, w Bydgoszczy od pewnego czasu obserwujemy z niepokojem nonszalancki stosunek do zabytków, wręcz budowy na ich gruzach pseudonowoczesnych budowli.           

Mimo protestów ogłoszono konkurs na odbudowę Zachodniej Pierzei Starego Rynku z czytelnym wskazaniem na nowoczesność. Trudno się dziwić, że zwyciężyła statyczna choć metropolitalna bryła ze szkła, stali i betonu. Rzecz w tym, że zupełnie nie pasuje ona do Starego Rynku, gotyckiej katedry i wiekowych kamieniczek. Nie ma nic wspólnego z klimatem tego miejsca i duchem historii. Grzebie pamięć o wydarzeniach historycznych jakimi było zaprzysiężenie traktatu bydgosko-welawskiego (1657 r.), odczytanie dekretu o powstaniu Księstwa Warszawskiego (1807 r.), wkroczenie wojsk polskich i powrót Bydgoszczy do Macierzy po prawie 1,5 wiekowej niewoli (1920 r.), czy rozstrzelanie bydgoszczan przez hitlerowców (1939 r.). Raz na zawsze przekreśla szansę powrotu kościoła pojezuickiego, jedynego zabytku bydgoskiego baroku. Nie trzeba było ogłaszać kosztownego konkursu na projekt zabudowy, wystarczyło zrekonstruować, to co kiedyś stanowiło dominantę centrum miasta i chlubę Bydgoszczy.           

Abyśmy się dobrze rozumieli. Troska o zabytkowe centrum miasta wcale nie świadczy o zaściankowości jest natomiast dowodem kultywowania szczytnych tradycji Bydgoszczy. Brak szacunku do historii mści się na współczesności. Jedno wyrasta z drugiego. Nie budujmy pomników tam, gdzie one już są. Nic, żaden pomnik Walki i Męczeństwa, żadne podziemia nie zastąpią naturalnego miejsca kaźni bydgoszczan, jakim były mury dawnej pierzei. Jesteśmy za powrotem zachodniej pierzei w jej historycznym kształcie, na Starym Rynku z klasycznymi średniowiecznymi proporcjami. Jeżeli nie, to niechaj puste miejsce na Starym Rynku będzie niemym obrońcą naszych wartości. Aż obudzi sumienia przyszłych pokoleń.            

A dla konkursowej bryły poszukajmy innej lokalizacji.